Septic Flesh – Modern Primitive

Septic Flesh – Modern Primitive

Χρονολογία: 2022
Συνολική Διάρκεια: 38:45
Εταιρεία: Nuclear Blast

«Modern Primitive». Ο τίτλος του καινούργιου δίσκου των SEPTIC FLESH περικλείει μέσα του ένα δίπολο αντίφασης το οποίο είναι εμφανές κατά την ακρόασή του. Metal συνθέσεις, συμφωνικά περάσματα και ανατολίτικοι ήχοι εναρμονίζονται, αποδίδοντας ένα μεστό, συνεκτικό ηχητικό αποτέλεσμα. Πρόκειται για τον ενδέκατο δίσκο των «Τιτάνων», οι οποίοι επέστρεψαν αποδεικνύοντας την ωριμότητα και την τεράστια καλλιτεχνική υπόσταση καθενός εκ των πέντε μελών του συγκροτήματος. Το νέο άλμπουμ κυκλοφόρησε υπό την σκέπη νέας δισκογραφικής εταιρείας, της Nuclear Blast, και «βγήκε» μέσα από τις αντιξοότητες και τους δύσκολους καιρούς της πανδημίας που βιώνει η ανθρωπότητα. Έτσι, φέρει έντονα τον αέρα αναστοχασμού και διορατικότητας για την έκβαση της ανθρωπότητας στο μέλλον. Εξάλλου μιλάμε για ένα συγκρότημα που σε όλη την πορεία του, δεν αφήνει τίποτα στην τύχη, από τις συνθέσεις, τους στίχους, τα εξώφυλλα, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια σε κάθε ζωντανή εμφάνιση. Πειραματίζονται και μάχονται με τον εαυτό τους, σαν μία συνεχή αυτοβελτίωση ή καλύτερα εξερεύνηση των δυνατοτήτων της ανθρώπινης καλλιτεχνικής υπόστασης χωρίς να χάνουν ποτέ τον προσωπικό τους χαρακτήρα.

Ο συγκεκριμένος δίσκος έχει μια κυρίαρχη ιδέα, αυτή της πορείας του σύγχρονου ανθρώπου προς την αυτοκαταστροφή του, με διάφορα υπο-μέρη ιστοριών μέσα στα κομμάτια. Εναρκτήριο κομμάτι το «The Collector», όπου τις ακουστικές κιθάρες διαδέχεται η ένταση από όλα τα όργανα, ενώ τα φωνητικά συνδυάζουν αβίαστα θεατρικότητα και Death γρυλίσματα. Τα riffs ξεκινούν με πομπώδη παρουσία και οι συμφωνικές μελωδίες ολοκληρώνουν τις άκρες του κομματιού. Παρακάτω, το «Hierophant» συνεχίζει την ατμοσφαιρική πορεία του άλμπουμ με βομβαρδιστικές συγχορδίες που διογκώνονται και ανταποκρίνονται στα συμφωνικά μέρη. Το «Self Eater» ξεκινά κινηματογραφικά, ενώ η ένταξη της χορωδίας και των γυναικείων φωνητικών απογειώνουν το αποτέλεσμα. Στην συνέχεια, το τραγούδι «Neuromancer» προσφέρει καθαρά και σκληρά φωνητικά με επικά αποσπάσματα που συνυφαίνονται με μερικά έντονα riffs κιθάρας και δυνατό drumming. Κολλητικό ρεφρέν, εκπληκτικό κομμάτι.

Κι ακολουθεί η καταιγίδα, όπως ακριβώς καταδεικνύει ο τίτλος του «Coming Storm» με ένταση, μελωδικότητα -χρήση τρομπετών εκτός των άλλων-, ένα μαγευτικό τμήμα χορωδίας, που όλα μαζί δημιουργούν ένα απόκρυφο και συνάμα επικό ηχόχρωμα, όπως θα άρμοζε σε μια ταινία. Απόλυτα ολοκληρωμένο κομμάτι. Το  «A Desert Throne» έχει έντονες Heavy Metal κιθάρες κατάλληλα συνδυασμένες με συμφωνικά περάσματα κι εδώ . Η συνέχεια έπεται εξίσου κινηματογραφική με το ομότιτλο τραγούδι του δίσκου «Modern Primitives». Ένα αμάγαλμα δυναμικής, μελωδίας και χορωδιών αφήνοντας μια πιο γλυκιά αίσθηση όμως. Ταυτόχρονα, δημιουργεί μια φιλοσοφική ερώτηση και σε κάνει να σιγοτραγουδάς «Why do we fall?, Why do we bleed?». «Psychohistory» ως προτελευταίο κομμάτι του δίσκου με κορυφαίο drumming και τέρμα ένταση καθ’ όλη τη διάρκειά του. Η αυλαία πέφτει με το  «A Dreadful Muse», ένα κομμάτι γεμάτο μελόδραμα κινούμενο στο όλο ύφος του δίσκου. Περίμενα λίγο δυνατότερο το κλείσιμο, αν και δεν απογοητεύει επ’ ουδενί.

Γενικότερα, όλος ο δίσκος καταφέρνει να συνδέσει σε πλήρη ισορροπία συμφωνικό Death Metal, Heavy πατήματα, ethnic και ορχηστρικά στοιχεία, χορωδίες, γυναικεία φωνητικά σε ορισμένα σημεία και ποικιλία μουσικών οργάνων (σαντούρι, ντουντούκ, λαούτο, ούτι μεταξύ άλλων) σε μια μυστηριακή ατμόσφαιρα. Αντιπροσωπεύει επάξια τον οξύμωρο τίτλο του καλύπτοντας τη διττότητα έντασης – μελωδικότητας. Η μάχη που έχουν οι SEPTIC FLESH είναι με τον ίδιο τους τον εαυτό. Έχουν στο ενεργητικό τους εκπληκτικά άλμπουμ κι αυτό εδώ – αν και εξαιρετικά δουλεμένο σε αυτά τα 39 λεπτά διαρκείας του – δεν ξέρω αν μπορεί να ξεπεράσει πρότερες κυκλοφορίες (βλεπε «Communion»). Σίγουρα πάντως θα έλεγα πως το «Modern Primitive» είναι ένα ώριμο, γεμάτο άλμπουμ, πηγή σκέψης και προβληματισμού!

Βαθμολογία: 8/10
Συντάκτης: Φιλομένη Ρήγα
Διαδικτυακός Σύνδεσμος: SEPTIC FLESH – Επίσημη Σελίδα

Please follow and like us:

This Post Has One Comment

  1. Κώστας Μπουντουκος

    Αυτό που παραδέχομαι στους Septicflesh άσχετα αν σου αρέσουν ή όχι τα τραγούδια τους είναι ότι έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα δικό τους στυλ που ξεχωρίζει. Και ο νέος τους δίσκος είναι η αποδειξη

Αφήστε μια απάντηση